تنهایی

تنها بودن و تنهایی، بهترین و بزرگترین ابزاری‌ست که تو را «تربیت» می‌کند. تو را «آب‌ دیده» و «سرد و گرم چشیده» می‌کند. تو را بسان فولادی در برابر مشکلات، قوی می‌کند. تنهایی مطلق، آفت‌های خودش را هم البته دارد. ولی به گمانم، بهره‌هایی که از تنهایی می‌برید، این توانایی را -به صورت بالقوه- دارند که بر آفت‌‌ها و دردسرهایش چیره شوند. تنهایی از نوع با ارزش آن، نصیبتان!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *